در دنياي امروز، كيت هاي تشخيص آزمايشگاهي و فرآورده هاي بيولوژيك به طور فزاينده اي در جهت تشخيص بيماري هاي مسري، از جمله عفونت هاي قابل انتقال از راه خون به كار گرفته مي شوند. ضعف قوانين كشوري و يا ناكافي بودن سيستم هاي نظارتي بر صنايع توليدكننده اين كيت ها و فرآورده ها، ممكن است عوارض جبران ناپذيري برای سلامت جامعه داشته باشد. بنابراين، برقراري  استانداردهاي مناسب  و مكانيسم هاي كنترلي كارآمد در اين صنايع موجب  انتقال خون هاي سالم، تشخيص دقيق بيماري ها و نيز آمار اپيدميولوژيك قابل اعتماد مي گردد.